تا روزها در جاده دلتنگي بنشينم و افسوس دوري تو را بخورم.

درختان جاده زندگيم در حال خشك شدن هستند.

افسوس كه تو ديگر در كنارم نيستي افسوس كه سرنوشت براي ما جدايي را رقم زد

افسوس كه هرچه بدوم و بدوم تو دور و دورتر ميشوي

گفتي ما بدون هم خوشبخت تريم اما.... ا

ما خوشبختي من در با تو بودن بود افسوس كه خوشي ها تمام شد

 افسوس كه باهم بودن ها تمام شد

 اما اگر تو بدون من خوشبختي دوري را تحمل ميكنم

من و تو دو خط موازي بوديم كه هرگز نقاشي پيدا نشد

تا دو سر ما را عاشقانه به هم برساند و تا آخر اين دنيا موازي خواهيم ماند.

 لعنت به اين دنيا